Sara Ferðalöng

Jæja,

þá er ég komin með nýjan húsfélaga, og í þetta skipti er það rúmensk stelpa. Og hún talar ensku! Eeeen, hún kann ekki að hjóla!

Ég er besti sambýlingur í heiminum. Rökstuðningur: ég bakaði súkkulaðibitakökur í dag og ég á ryksugu, brauðrist og handþeytara!

Skólinn er byrjaður aftur en ég hlakka mest til að byrja í arabísku.

Ég notaði fríið mitt í síðustu viku til að vinna (stórt niðurgangstilfelli!), skoða tvær kirkjur og eitt safn, læra að búa til hummus, baka nokkrar mismunandi uppskriftir af muffins og horfa á sjónvarp. Aðallega horfa á sjónvarp. Það var indælt.

Fékk þessa stjörnuspá og hef að sjálfsögðu ákveðið að taka mark á henni. Enda tveir dagar í fyrsta próf:

Tvíburinn

Þú þarft á meiri hvíld og einveru að halda. Láttu það eftir þér að vera þú sjálfur og hafðu ekki óþarfa áhyggjur.

Og hananú! Held ég leggi mig…

Nú á ég svo sannarlega að vera djúpt sokkin í muninn á rauðum og gulum beinmerg fyrir prófin mín og þar af leiðandi er tilvalin stund til að gera allt annað. Til dæmis ryksuga hnífaparaskúffuna, baka muffins og blogga.

Það er helst í fréttum af Elmilundsveginum að Tyrkinn minn flutti út og snéri aftur til sinna heima, að mér skilst í Istanbúl.
Hún hefur skilið eftir stórt tóm í hjarta mér. Nú er skyndilega ekki lengur neinn til að vekja mig með háværri eldamennsku klukkan fjögur á morgnana eða bleyta allt eldhúsgólfið, -veggina og -loftið með því að vaska upp.

Mér telst svo til að hún hafi hnuplað frá mér einum gaffli, en í staðinn skilið eftir tvo gamla hnífa.

Í öðrum fréttum:

Þar sem næsta módúl (hálf önn) á að vera sérlega auðvelt ákvað ég að nú væri tíminn til að skrá sig á dönskunámskeið. Ég var komin með allar upplýsingar, komin með umsóknareyðublað í hendur og átti bara eftir að fylla út dálk fyrir námskeið þegar eitthvað kom yfir mig…

Ooooog í stað þess að byrja í dönsku er ég skráð í arabísku fyrir byrjendur. Byrja í febrúar

Já, það er óhætt að segja að það hafi verið nánast ómögulegt að toppa árið 2008, en þrátt fyrir það er kannski ágætt að líta yfir farinn veg og sjá hvort ég hafi nú ekki gert eitthvað skemmtilegt í ár:

1. Nám:
   Í janúar byrjaði ég í líffræði í Háskóla Íslands, og kláraði það eina önn með ágætis árangri.
   Sumarfríið var nýtt til að taka áfanga í eðlis- og stærðfræði, mér til mikils ama. Það gekk þó ágætlega.
   Í ágúst byrjaði ég svo í læknisfræði í fæðingarbæ H.C. Andersen í Danmörku.
2. Vinna:
   Byrjaði árið atvinnulaus, en það rættist fljótlega úr því.
   Fyrst var ég að vinna í Háskólabíói, sem sérlegur poppafgreiðslumaður og miðasölustúlka.
   Næst fékk ég sumarvinnu á Búnaðarsambandi Suðurlands þar sem ég hellti upp á kaffi af mikilli list.
   Með vinnunni á BSSL var ég líka að vinna á bókasafninu á Selfossi.
   Þar sem það var ekki nóg var ég einnig skúringadama kvölds og helgar. Ekki furða að það sé atvinnuleysi í þessu landi, en það ætti að lagast núna.
   Í Baunalandi fékk ég vinnu á elliheimili og sem hálauna barnapía.
3. Íþróttir:
   Eftirtaldar íþróttir stundaði ég í lengri eða skemmri tíma á árinu:
   Yoga pilates, skokk, magadans, afródans, body combat, blandaðir fimleikar, salsa, hjólreiðar, yoga og karlafimleikar.
   Og í Danmörku telst bjórdrykkja einnig með sem íþrótt. Þjóðaríþrótt.
4. Sambýlingar:
   Byrjaði árið í faðmi foreldranna.
   Flutti svo inn með frænkunni í Reykjavík og átti þar mjög skrautlega þrjá mánuði.
   Eftir sumarið flutti ég til Danmerkur og bjó fyrstu þrjár vikurnar með þrem öðrum í 40 fermetra íbúð í anda fátækra Íslendinga.
   Flutti svo í íbúð og deildi klósetti og baði með einkar skítsælum og næturgöltrandi Tyrkja sem þvoði eldhúsborðin með hráum kjúklingum og skvetti vatni um gólf og veggi.
5. Ástarmálin:
   Ha?
   Hefði átt að gerast lesbía þegar þess var kostur…
6. Annað:
   Byrjaði að læra á gítar hjá Ungverja í Danmörku.
   Var nær dauða en lífi eftir misheppnaða efnafræðitilraun.
   Stöðvaði innbrotsþjóf.
   Lærði að hjóla um með vikuinnkaup, pakka af klósettpappír, skólatösku og heimilistæki allt í einu.
   Lærði að meta eplaskífur, flödebollur, glögg og dönskukennslu í grunnskólum.

Gleðilegt nýtt ár! Megi 2010 verða ennþá betra.

Og takið eftir því hvernig ég minntist ekki einu sinni á IceSave…

Gleðileg jól snúllurnar mínar!

Ég komst til Íslands rétt fyrir jólin eftir hörkupúl við að draga koffortið mitt gegn um snjóskafla og yfir ísilagðar götur Odense. Ég var búin að gera ráð fyrir seinkun á öllum stöðum, sem svo varð ekkert úr, svo ég endaði á því að mæta á flugstöðina mörgum, mörgum klukkutímum fyrir flug. Þar var ég heppin að vera með skólabækurnar í handfarangrinum

Í gær var ég í vinnunni og náði ekki að svara símanum þegar hann hringdi rétt fyrir klukkan 21. Þegar ég fékk svo pásu fór ég og kíkti á númerið, sem ég kannaðist ekki við, og ákvað að hringja til baka, það gæti jú vel verið að þetta hafi verið einhver úr bekknum að hringja út af jólaboðinu sem er á fimmtudaginn eða eitthvað þess háttar.

Svo ég hringdi til baka, kynnti mig og spurði hver hefði hringt. Hinum megin á línunni heyrðist ekkert nema lágvært más. Ég bað viðkomandi að tala örlítið hærra, enn heyrðist bara más. Eftir japl, jaml og fuður og þrábeiðni mína um hærri málróm sagði kauði loks:

,,(muml, más, hvísl) Sjúgðu hann!´´Svo ég lagði rólega á.

Og nú verð ég að viðurkenna að það sem kemur næst er einstaklega barnalegt, ég skammast mín næstum því fyrir að hafa lagst svo lágt. Ég legg það alls ekki í vana minn að gera svona lagað og mæli engan veginn með því.

En ég var með símanúmerið hans, og eitthvað varð ég nú að gera.

Svo ég fór á dating.dk og bjó til prófíl fyrir hávaxna, granna og íðilfagra konu sem hafði áhuga á eldri karlmönnum og klúrum símasamtölum. Og svo skrifaði ég símanúmerið hans undir. Hah!

Við vorum í fyrirlestir í dag um stofnfrumur og stofnfrumurannsóknir.

Fyrirlesarinn var einhver sérfræðingur í málinu sem var búinn að búa til rosalegt powerpoint show fyrir okkur en af einhverjum ástæðum var hann með stillingu á tölvunni sinni þannig að alltaf þegar hann fékk tölvupóst sendann í pósthólfið sitt kom upp gluggi með fyrirsögn póstsins og nafni sendanda.

Fyrst fékk hann tvö skeyti um jólahlaðborð sem hann á að mæta í í desember og eitt bréf um einhvern fund. Það var aðeins flissað í salnum enda hálfkjánalegt. Svo korteri fyrir lok tímans kom upp gluggi með:

Sender: Mikael Petersen
Subject: Swingerclub igen på fredag?

Ekki furða að við höfum öll gersamlega tryllst af hlátri!

Í öðrum fréttum:

Á föstudaginn var frí í skólanum svo ég sat heima að læra. Klukkan korter í fjögur heyrðist rosalegur hávaði úr portinu sem glugginn minn snýr að og ég byrjaði að bölva iðnaðarmönnum í sand og ösku.
Eftir nokkrar mínútur fór mér samt að finnast þetta dáldið grunsamlegt. Hér vinnur enginn svona lengi á föstudögum, sérstaklega ekki iðnaðarmenn!

Og viti menn, þegar ég kíkti út um gluggann var ungur maður í hettupeysu að reyna að brjóta upp glugga nágranna míns með kúbeini.

Ég barði á rúðuna hjá mér og öskraði á náungann sem leit á mig og hljóp svo í burtu.

Batman hvað?

Hvernig veit maður hvort maður hefur verið of lengi í Danmörku?

1. Maður hjólar á djammið
2. Bjór klukkan 14 á föstudegi er normið
3. Maður tekur ekki með sér veskið þegar maður fer til læknis
4. Matur vex á trjám
5. Epli og gulrætur eru máltíð
6. Jarðskjálftar eru eitthvað sem er bara í vísindaskáldsögum
7. Sömuleiðis jöklar
8. Sömuleiðis heitir pottar
9. Eftir viku rigningu: Ah, það er komið haust
10. Maður veit hvar allir helstu hjólaloftkassarnir eru í bænum
11. Maður stoppar reglulega og pumpar í dekkin sín
12. Maður vinnur ekki með skóla, maður fær bara borgað frá ríkinu fyrir að vera í námi
13. Gúmmístígvél með sokkabuxum og pilsi = fullkomlega eðlilegur klæðnaður
14. Sundlaugar eru við frostmark
15. Maður kann að gera við hjól sem er sprungið á
16. Maður smyr nesti á morgnana áður en maður fer í skólann
17. Múrsteinshús eru ekki krúttleg, þau eru venjuleg
18. Allir gaurar eiga þröngar gallabuxur og nota allt of mikið af geli
19. Allir hittast alltaf á barnum
20. Maður talar upphátt við sjálfan sig a dönsku

Í dag kom maður í heimsókn í íbúðina mína sem vildi spjalla við mig um Biblíuna. Svo spurði hann hvort ég ætti mér einhverja trú.

Ég sagði svo vera og sneri mér aftur að tilbeiðslunni, þ.e. skólabókunum.

Í mínum huga er málið svona: Það er ástæða fyrir því að allar skólabækurnar mínar eru endurútgefnar með nýjustu þekkingu á tveggja til fjögurra ára fresti. Ég myndi ekki lesa frumulíffræðibók frá því árið 1500. Og ef einhver heldur því fram að til séu einhverjar æðri staðreyndir sem eru sannar á hvaða tíma sem er í hvaða landi sem er: þetta sögðu þeir líka þegar jörðin var í laginu eins og pönnukaka og sólin var á sporbaug utan um Vatikanið.

Í öðrum fréttum: Rebekka og Dröfn komu í heimsókn til mín á föstudaginn. Rebekka frá Íslandi með lakkrísreimar og tópas, Dröfn frá Árósum. Til að gera langa sögu stutta komst nýi blandarinn minn loks í notkun og við skemmtum okkur mjög vel.

Svo var kinky fest á Rasmus Rask kollegiinu í gær. Þetta er ein stærsta veisla ársins svo við Selfyssingarnir (og einn Flúði) drifum okkur í dansgallann. Fólk var að taka þemanu mis-alvarlega; við mættum einni léttklæddri hjúkrunarkonu, manni í jakka og engum buxum, engli og hóp af kvenfólki í misefnismiklum nærfötum.
En, við stoppuðum stutt og fórum heim aftur í súkkulaðiköku og að horfa á hnefaleika. Hvern hefði grunað að litli svarti gaurinn myndi vinna rússneska tröllið?

Í Odense þar sem ég bý eru tvö hagkerfi.

Hið fyrra er ofanjarðar, öllum opið, stjórnað af ríkisstjórninni, opinberar stofnanir fylgjast með viðskiptum og sjá til þess að allt fari vel fram. Peningar í skiptum fyrir vöru og þjónustu, skattar, gjöld og styrkir, nokkurn veginn það sama og í flestum öðrum löndum.

Seinna hagkerfið er aðeins fyrir útvaldan hóp fólks. Þar gilda ekki peningar eins og í hinu stóra samfélagi. Þetta er hagkerfið okkar þar sem við lifum og hrærumst. Nóa Síríus súkkulaði, cocoa puffs, bingókúlur, íslensk tónlist og íslenskt sjónvarpsefni ganga kaupum og sölum fyrir aðrar vörur og þjónustu. Einnig fágætari varningur eins og Ora grænar baunir, íslenskt coca cola, sláturkeppir og ýsa. Allt er hægt að fá ef réttu samböndin eru fyrir hendi. Íslendingafélagið sér um að flytja inn kassa af bjór, sælgæti og pulsum og óháðir aðilar sjá fólki fyrir cheerios og páskaeggjum. Hér líður enginn skort sem þekkir Íslending.

Nói Síríus fyrir barnapíuna, Draumur fyrir að fá lánað reiðhjól. Lítill þristur í afmælisgjöf og heimboð til að smakka cocoa puffs sem er nýkomið með skipinu.

Íslenskir peningar eru kannski ekkert sérlega vinsælir á erlendum mörkuðum en virði skyrs og súkkulaðis að heiman stígur stöðugt.