Nú á ég svo sannarlega að vera djúpt sokkin í muninn á rauðum og gulum beinmerg fyrir prófin mín og þar af leiðandi er tilvalin stund til að gera allt annað. Til dæmis ryksuga hnífaparaskúffuna, baka muffins og blogga.
Það er helst í fréttum af Elmilundsveginum að Tyrkinn minn flutti út og snéri aftur til sinna heima, að mér skilst í Istanbúl.
Hún hefur skilið eftir stórt tóm í hjarta mér. Nú er skyndilega ekki lengur neinn til að vekja mig með háværri eldamennsku klukkan fjögur á morgnana eða bleyta allt eldhúsgólfið, -veggina og -loftið með því að vaska upp.
Mér telst svo til að hún hafi hnuplað frá mér einum gaffli, en í staðinn skilið eftir tvo gamla hnífa.
Í öðrum fréttum:
Þar sem næsta módúl (hálf önn) á að vera sérlega auðvelt ákvað ég að nú væri tíminn til að skrá sig á dönskunámskeið. Ég var komin með allar upplýsingar, komin með umsóknareyðublað í hendur og átti bara eftir að fylla út dálk fyrir námskeið þegar eitthvað kom yfir mig…
Ooooog í stað þess að byrja í dönsku er ég skráð í arabísku fyrir byrjendur. Byrja í febrúar 
Bráðnauðsynleg kunnátta á hverju heimili.
haha, ég á aðeins erfitt með að ímynda mér að þú saknir hennar sárt :p en já arabíska! áhugavert
nauðsynlegt kannski líka… veit ekki 
hahahaha flott og svo kenniru mér okei!?