Sara Ferðalöng

Glöggir lesendur kannast eflaust við hinn miður klóka hr. London sem ég minntist á í færslum frá febrúar, apríl og desember 2008.
Hann var ferðafélagi minn í tæpar tvær vikur á Indlandi og hýsti mig svo í London á leið minni heim.

Hann ákvað í byrjun febrúar að Danmörk væri ferðamannaparadís vetrarins (miður klókur-þar hafiði það) og um helgina kom hann svo í heimsókn til mín.

Það var skemmtilegt að rifja upp ferðasögur og skiptast á fréttum, og ekki nóg með það heldur fékk ég að vera ferðamaður í Odense í tvo daga! Húrra! Við skoðuðum fæðingarheimili H.C. Andersen, bjuggum til snjókisu fyrir framan járnbrautarstöðina, borðuðum pylsur og súkkulaðikökur, hjóluðum eins og brjálæðingar, fórum á sinfóníutónleika og í bíó og skemmtum okkur konunglega.

Fyrri morguninn sem hann var í heimsókn ákvað ég að baka amerískar pönnukökur en seinni morguninn splæsti hann í enskan morgunverð, og með fullri virðingu fyrir Englendingum, þá er enskur morgunverður miklu meira kvöldmatur en nokkuð annað! Það að hafa pulsufeiti drjúpandi úr munnvikunum og mallann fullan af kartöflum fyrir klukkan 10 á morgnana er ekki alveg minn tebolli!