Ég hef nú fengið minn skammt af furðulegum upphringingum á dönsku síðan ég flutti hingað. Eins og símaperrinn sem hringdi reglulega í svona mánuð.
Í dag fékk ég símtal sem var skrítnara en nokkuð annað sem ég hef fengið. Það hljómaði einhvern veginn svona:
(Sit á lesstofunni þegar titringur frá síma byrjar að enduróma um allan salinn. Eftir nokkra stund og fjölmörg reiðiblik frá einbeittum námsmönnum fatta ég að þetta er síminn minn. Hleyp út)
Sara: Halló?
Maður: Já hæ! Þetta er ég. Heyrðu það var verið að láta mig lausan.
Sara: Ha?
Maður: Já, sko þú vissir af því var það ekki? Það var verið að sleppa mér, geturu sótt mig?
Sara: Ha? Sleppa þér? Hvað ertu að tala um?
Maður: (hissa) Nú úr fangelsi! Þú vissir að ég hefði verið í fangelsi!
Sara: Uhm… vitlaust númer…
Maður: (Hlær hátt) Nú jæja, afsakaðu það, bless bless!
Voooó! Pælið í því að vera nýsloppinn úr fangelsi og hringja í vitlaust númer, talking about bad luck sko!
Þessir Danir sko! Sagði ég þér ekki frá danska manninum sem hringdi í heimasímann minn (þegar ég bjó við svoleiðis lúxus) og vildi leigja þyrluna mína? Ég spurði hvort hann saknaði ekki flödeskum og Tivoli. Honum fannst ég ekkert fyndin og var bara hálffúll yfir því að ég ætti enga þyrlu.
Ég er alveg hissa á þessari tregðu ykkar við að sinna dönunum :).